Petinakis

    Πριν από 71 χρόνια, το Σάββατο 2 Ιουλίου 1949 και ώρα 8.35 π.μ., ο Γκεόργκι Ντιμιτρόφ (Георги Димитров Михайлов, 1882 – 1949) αφήνει την τελευταία του πνοή, 22 χιλιόμετρα δυτικά της Μόσχας, στο σανατόριο  «Μπαρβίχα» (Барвиха). Έπασχε από «καρδιακή ανεπάρκεια ΙΙ βαθμού, κίρρωση του ήπατος, διαβήτη, χρόνια προστατίτιδα», όπως αναφέρει ο ιατρικός του φάκελος.

Συνέχεια →

      Στις 29 Μαΐου 1989, ο Πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας (ΛΔΒ) και Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΒΚΚ), Τόντορ Ζίβκοφ (Toдор Живков, 07.09.1911 – 05.08.1998), ανακοινώνει σε ραδιοτηλεοπτικό του διάγγελμα ότι η Βουλγαρία έχει υιοθετήσει νόμο ο οποίος επιτρέπει σε όλους τους Βούλγαρους πολίτες να ταξιδεύουν ελεύθερα στο εξωτερικό.

Συνέχεια →

Η παρακολούθηση των μεταναστευτικών κινήσεων της τουρκικής εθνοτικής ομάδας, την περίοδο 1878 – 1944, είναι ιδιαίτερα δύσκολη γιατί είναι η περίοδος εδαφικών μεταβολών που οδηγούν αναπόφευκτα και σε πληθυσμιακές μεταβολές. Ως γνωστών από τα πανάρχαια χρόνια, τα σύνορα μεταβάλλονται, συνήθως με πολέμους και τα νέα σύνορα, επικυρώνονται συνήθως με συνθήκες ειρήνης, μέχρι τον επόμενο πόλεμο όταν, έστω ένα από τα εμπόλεμα μέρη, θα επιχειρήσει ξανά να μεταβάλλει τα σύνορα υπέρ του. Θα ακολουθήσει ξανά υπογραφή νέας συνθήκης ειρήνης που είτε θα αφήνει τα σύνορα στην πρότερη θέση τους, είτε θα τα μετακινεί διασταλτικά προς την πλευρά του νικητή και ταυτόχρονα συσταλτικά προς την πλευρά του ηττημένου. Αυτή η μετακίνηση συνόρων μέσα στον ιστορικό χρόνο είναι συνεχής, όπως συνεχής είναι και η μετακίνηση πληθυσμών εντός και εκτός των νέων συνόρων. Την περίοδο του πολέμου, αλλά και της ακολουθούμενης περιόδου, της εξομάλυνσης των σχέσεων των αντιμαχόμενων πλευρών, η εξωτερική μετανάστευση είναι ακούσια (αναγκαστική) ή εκούσια (εθελοντική). Βεβαίως εάν εγκλωβιστούν μειονοτικοί πληθυσμοί στα όρια των νέων συνόρων, πολλές φορές παρατηρείται μετακίνηση αυτών των πληθυσμών, μέσα στα όρια του κράτους (εσωτερικός εκτοπισμός), με βίαιες ή ήπιες αφομοιωτικές πολιτικές. Οι πληθυσμοί των Βαλκανίων έχουν υποστεί, όλες τις παραπάνω μορφές εσωτερικών και εξωτερικών μεταναστεύσεων, κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο αιώνων. Η τουρκική εθνοτική ομάδα της Βουλγαρίας δεν αποτελεί εξαίρεση.

Συνέχεια →

    Οι δείκτες φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού οι οποίοι υιοθετήθηκαν από τη Eurostat στο πλαίσιο της «Στρατηγικής 2020», αποτελούν το βασικό εργαλείο αξιολόγησης του πολυδιάστατου φαινομένου της φτώχειας. Η κύρια πηγή στατιστικών για τον υπολογισμό των δεικτών είναι η δειγματολογική Έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών (EU-SILC).

Συνέχεια →

    Κλείνοντας την παρουσίαση των τελευταίων δημογραφικών στοιχείων που δημοσίευσε το Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο (ΕΣΙ) της Βουλγαρίας στις 13/4/2020, στο σημερινό άρθρο θα αναλύσουμε τα στοιχεία που αναφέρονται στις εσωτερικές και εξωτερικές μεταναστευτικές ροές¹.

Συνέχεια →

Συνέχεια →

    Σύμφωνα με το Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο (ΕΣΙ) της Βουλγαρίας, οι θάνατοι¹ το 2019, παρουσίασαν μείωση κατά 443 (0,4%) και ανήλθαν σε 108 083 (56 118 άνδρες και 51 965 γυναίκες), έναντι 108 526 (56 367 άνδρες και 52 159 γυναίκες) το 2018.

Συνέχεια →

Πηγή: Στοιχεία για τον πληθυσμό από την EUROSTAT, https://ec.europa.eu/eurostat/tgm/table.do?tab=table&init=1&language=en&pcode=tps00001&plugin=1 και για τα θύματα από COVID – 19, https://www.svobodnaevropa.bg/a/30502778.html, τελευταία ενημέρωση 25 Απρίλη, 2020 10:20 GMT

    Σύμφωνα με το ΕΣΙ της Βουλγαρίας, το 2019, καταγράφηκαν 61 882 γεννήσεις, έναντι 62 576 γεννήσεων το 2018, από τις οποίες οι 61 538 αφορούσαν γεννήσεις ζώντων, έναντι 62 197 το 2018 (μείωση κατά 1,06%)  και 344 γεννήσεις νεκρών εμβρύων, έναντι 379 το 2018. Το 2019 οι γεννήσεις ζώντων αγοριών (31 515) ήταν κατά 1 492 περισσότερες από τις γεννήσεις ζώντων κοριτσιών (30 023), με άλλα λόγια, σε 1 000 γεννήσεις αγοριών αναλογούσαν 953 γεννήσεις κοριτσιών.

Συνέχεια →

    Στις 31.12.2019 οι κατοικημένοι χώροι¹ στην Βουλγαρία είναι 5 257, από τους οποίους 257 είναι πόλεις και 5 000 χωριά. Στις πόλεις ζουν 5 125 407 άτομα ή το 73.7% του συνολικού πληθυσμού και στα χωριά 1 826 075 άτομα ή 26,3% του συνόλου. Στο τέλος του 2019, οι κατοικημένοι χώροι χωρίς ούτε ένα κάτοικο, είναι 171. Οι περισσότεροι βρίσκονται στο Γκάμπροβο, Βελίκο Τάρνοβο και Κάρντζαλι – 63, 58 και 11 αντίστοιχα. Σε 1 192 ή 22,7% των κατοικημένων χώρων ζουν από 1 έως 49 άτομα. Με πληθυσμό άνω των 100 χιλ. ατόμων είναι 6 πόλεις, στις οποίες ζει το 34,6% του πληθυσμού της χώρας (βλ. διαγ. 1).

Συνέχεια →