Το «πριν» και το «μετά» του Ημερολογίου της Άννας Φρανκ (Μέρος πέμπτο)
Το «πριν» και το «μετά» του Ημερολογίου της Άννας Φρανκ (Μέρος τέταρτο)
Το «πριν» και το «μετά» του Ημερολογίου της Άννας Φρανκ (Μέρος τρίτο)
Το «πριν» και το «μετά» του Ημερολογίου της Άννας Φρανκ
(Μέρος δεύτερο)
Η άνοδος του Χίτλερ στην εξουσία
Το έτος που γεννήθηκε η Άννα ήταν και το τελευταίο έτος της «Ευτυχισμένης δεκαετίας του είκοσι», που χρηματοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από αμερικανικές επενδύσεις και δάνεια. Όταν όμως τα κεφάλαια των αμερικανικών τραπεζών, το 1928, άρχισαν να επιστρέφουν στις ΗΠΑ για να εκμεταλλευτούν τα υψηλότερα αμερικανικά επιτόκια, η γερμανική οικονομία, άρχισε να κλονίζεται. Θα ακολουθήσει η κατάρρευση του Χρηματιστήριου της Νέας Υόρκης, τον Οκτώβριο του 1929. Ολόκληρο το σύστημα που στήριζε την επιταχυνόμενη ανάπτυξη της αμερικανικής οικονομίας καταρρέει μεμιάς. Οι τράπεζες διακόπτουν τις πιστώσεις, προκαλώντας έλλειψη χρήματος που οδηγεί σε παράλυση την παραγωγή και κατανάλωση. Η κρίση μεταφέρεται και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Το «πριν» και το «μετά» του Ημερολογίου της Άννας Φρανκ
(Μέρος πρώτο)
Τι κοινό είχαν η Άννα Φρανκ, η Mina Glucksman, η Clara Schwarz, η Bertje Bloch-van Rhijn, η Edith van Hessen η Anita Meyer, ο Leo Silberman και ο Otto Wolf; Ήταν όλοι τους εβραιόπουλα που την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν αναγκασμένα να ζουν σε κρησφύγετα προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των Ναζί και των συνεργατών τους. Ένα άλλο κοινό ήταν ότι κρατούσαν ημερολόγια, περιγράφοντας τις δυσκολίες και τους κινδύνους της ζωής στις κρυψώνες τους. Η Άννα Φρανκ και ο Otto Wolf, είχαν και άλλο ένα κοινό – δεν επέζησαν. Δολοφονήθηκαν, όπως και άλλα περίπου 1,1 εκατομμύρια εβραιόπουλα, κατά την διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Μετά το τέλος του πολέμου, πολλά ημερολόγια και σημειωματάρια Εβραίων παιδιών και εφήβων, ήρθαν στο φως. Και δεν ήταν μόνο αυτά που γράφτηκαν σε κρησφύγετα. Ήταν και αυτά που γράφτηκαν από παιδιά που διέφυγαν από περιοχές ελεγχόμενες από τους Γερμανούς και έγιναν πρόσφυγες, αλλά και αυτά που κρατούσαν νεαρά άτομα τα οποία κατοικούσαν σε γκέτο, ή ζούσαν κάτω από συνθήκες περιορισμού που είχαν επιβληθεί από τις γερμανικές αρχές ή, πιο σπάνια, τα οποία ήταν έγκλειστα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης1. Πολλά από αυτά τα ημερολόγια βρίσκονται στις συλλογές μεγάλων ιδρυμάτων, όπως στο Μουσείο Μνήμης του Ολοκαυτώματος των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ουάσιγκτον και στο Yad Vashem στην Ιερουσαλήμ2. Τα χειρόγραφα του Ημερολογίου της πιο διάσημης νεαρής χρονογράφου της περιόδου του Ολοκαυτώματος, της Άννας Φρανκ, εκθέτονται στο χώρο όπου τα έγραψε, στο Prinsengracht 263, Άμστερνταμ, που από το 1960 λειτουργεί ως Μουσείο της Άννας Φρανκ.
Η «Τελική Λύση του Εβραϊκού Ζητήματος» στην ιστοριογραφία (Πέμπτο μέρος)
Όποιος ελέγχει το παρόν, ελέγχει το παρελθόν.
Όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει το μέλλον.
Τζορτζ ‘Οργουελ, «1984»
Roger Garaudy (1913 – 2012)
Στο τρίτο μέρος του αφιερώματος αναφέραμε ότι ο ιδρυτής της «αναθεωρητικής σχολής» Πωλ Ρασσινιέ, στα νιάτα του ήταν κομμουνιστής. Άλλος ένας πρώην κομμουνιστής που μπήκε στη λέσχη των αρνητών του Ολοκαυτώματος, όχι όμως νέος, αλλά διανύοντας την τρίτη ηλικία, ήταν ο Ροζέ Γκαροντί ή Γκαρωντύ, όπως γραφόταν πιο παλιά. Βέβαια, ο Γκαρωντύ δεν ήταν ένας απλός κομμουνιστής, ήταν για 14 χρόνια μέλος του Πολιτικού Γραφείου (ΠΓ) του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΓΚΚ) και ο θεωρητικός του Κόμματος.
Απογραφή Πληθυσμού και Κατοικιών στη Βουλγαρία – Προκαταρκτική εκτίμηση
Στις 6 Ιανουαρίου 2022, το Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο (ΕΣΙ) της Βουλγαρίας έδωσε στη δημοσιότητα μια προκαταρκτική εκτίμηση της απογραφής πληθυσμού – κατοικιών που διενεργήθηκε την περίοδο από 7 Σεπτεμβρίου μέχρι 10 Οκτωβρίου 2021.
Η «Τελική Λύση του Εβραϊκού Ζητήματος» στην ιστοριογραφία (Τέταρτο μέρος)
Όποιος ελέγχει το παρόν, ελέγχει το παρελθόν.
Όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει το μέλλον.
Τζορτζ ‘Οργουελ, «1984»
Η υπόθεση Φωρισσόν, το φαινόμενο Πρεσσάκ και η ποινικοποίηση της άρνησης του Ολοκαυτώματος στη Γαλλία
Μπορεί οι Γάλλοι αρνητές του Ολοκαυτώματος να θεωρούν τον Πωλ Ρασσινιέ ιδρυτή της «σχολής» τους, αλλά οι ίδιοι τοποθετούν στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου, τον πιο σπουδαίο μαθητή του, τον Ρομπέρ Φωρισσόν, (Robert Faurisson, 1929 – 2018) τον οποίο θα ονομάσουν «πάπα του ρεβιζιονισμού του Ολοκαυτώματος»1.
Η «Τελική Λύση του Εβραϊκού Ζητήματος» στην ιστοριογραφία (Τρίτο μέρος)
Όποιος ελέγχει το παρόν, ελέγχει το παρελθόν.
Όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει το μέλλον.
Τζορτζ ‘Οργουελ, «1984»
Η άρνηση του Ολοκαυτώματος
Όταν αρχίσει κανείς να μελετά τα στοιχεία γα το Ολοκαύτωμα, ανακαλύπτει ότι υπάρχουν πολλές διχογνωμίες σχετικά με σημαντικές αλλά και με δευτερεύουσες πτυχές ερμηνείας των γεγονότων. Στο πρώτο μέρος είδαμε ότι στην ιστοριογραφία υπάρχουν δύο πολωμένες ερμηνείες της «Τελικής λύσης» – η «ιντενσιοναλιστική» προσέγγιση και η εναλλακτική της «φονξιοναλιστική» προσέγγιση. Επίσης υπάρχει ένα φάσμα ερμηνειών σχετικά με το εάν η «Τελική λύση» τέθηκε σε εφαρμογή από μία και μόνη, απευθείας διαταγή του Χίτλερ και εάν ναι πότε δόθηκε. Στο δεύτερο μέρος είδαμε ότι ο Daniel Jonah Goldhagen, αμφισβήτησε σχεδόν όλες τις συνήθεις ερμηνείες των λόγων για τη συνενοχή πολλών Γερμανών στη διάπραξη του Ολοκαυτώματος, υποβάθμισε την επιρροή του Χίτλερ και του Ναζιστικού Κόμματος και υποστήριξε ότι οι «απλοί» Γερμανοί έγιναν πρόθυμοι δήμιοι λόγω της ύπαρξης ενός βαθιά ριζωμένου, εξοντωτικού αντισημιτισμού στη γερμανική κοινωνία. Τα παραπάνω παραδείγματα δείχνουν ότι οι γνώμες των ερευνητών κάθε άλλο παρά συγκλίνουν όσον αφορά την ερμηνεία των γεγονότων.
Δημοσιονομικό ισοζύγιο και δημόσιο χρέος των κρατών μελών της ΕΕ για το 2020
Στις 22.10.2021 δόθηκαν στην δημοσιότητα από την Eurostat τα τελικά πραγματικά μεγέθη για το δημοσιονομικό ισοζύγιο1 και το δημόσιο χρέος2 των κρατών μελών της ΕΕ για το 2020.
Petinakis 